บทที่ 67: ได้ใจไม่ถึงสามวินาที

บทที่ 67: ได้ใจไม่ถึงสามวินาที

ตอนที่ลั่วเสวี่ยเวยหน้าแดงก่ำ หลินเซี่ยก็ถือชามข้าวเดินออกมาพอดี พอเห็นเธอหน้าแดงเหมือนมะเขือเทศ เขาก็อดสงสัยไม่ได้

“เธอดูอะไรในโทรศัพท์ฉันเนี่ย? ทำไมหน้าแดงขนาดนั้น?”

หลินเซี่ยไม่ใช่ลวี่เจียหาวจอมเจ้าชู้ เขาไม่มีทางเก็บ “เอกสารการเรียน” สำคัญแบบนั้นไว้ในโทรศัพท์อยู่แล้ว

ของที่เป็นความลับสุดยอดแบบนี้ แน่นอนว่าเขาเก็บไว้ในคอมพิวเตอร์และเข้ารหัสไว้หลายชั้น ดังนั้นโทรศัพท์ของเขาจึงสะอาดเอี่ยม

นั่นจึงทำให้เขาอยากรู้ว่าลั่วเสวี่ยเวยดูอะไรในโทรศัพท์ของเขา ถึงได้หน้าแดงขนาดนี้

“ไม่มีอะไร แค่บังเอิญเห็นประวัติแชตระหว่างนายกับอวี๋ซือฮุ่ย”