กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 52: รางวัลสำหรับนาย ก็คือรางวัลสำหรับฉันเหมือนกัน
“ถ้างั้น...ไปซูเปอร์มาร์เก็ตกันเถอะ”
หลินเซี่ยถูกลั่วเสวี่ยเวยหยอกจนร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าตอนแรกตัวเองตั้งใจจะเป็นฝ่ายแกล้งอีกคน
ลั่วเสวี่ยเวยมองหลินเซี่ยที่หน้าแดงก่ำ ก่อนจะเลียริมฝีปากเบาๆ แล้วเม้มปากกลั้นหัวเราะ
ไอ้เด็กนี่ ยังคิดว่าจะเล่นงานฉันได้อีกเหรอ?
จริงๆ แล้วลั่วเสวี่ยเวยเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น ถ้าไม่ใช่เพราะอยู่บนถนนและทำอะไรรุนแรงเกินไปไม่ได้ เธอก็คงตั้งใจหยอกหลินเซี่ย ไอ้หมาป่าจอมทะลึ่ง ให้รู้ไปเลยว่าใครกันแน่ที่กำลังแกล้งใคร
ตอนนี้เอาแค่พอหอมปากหอมคอไปก่อน ยังไงกลับถึงบ้านก็มีเวลาอีกเหลือเฟือ