บทที่ 32: เรียกพี่สาว ห้ามขาดแม้แต่คำเดียว

บทที่ 32: เรียกพี่สาว ห้ามขาดแม้แต่คำเดียว

หลินเซี่ยคว้าแขนฉู่หยางเซิงแล้วเหวี่ยงออกไปทันที

ถึงเขาจะผอมไปสักหน่อย แต่ก็มีรูปร่างเหมือนคนทั่วไป ไม่ได้อ่อนแอบอบบางเหมือนคุณชายเจ้าสำราญบางคนที่เอาแต่เที่ยวกินดื่ม

ฉู่หยางเซิงที่ถูกเหวี่ยงออกไปเพิ่งได้สติกลับมา เขาขมวดคิ้ว มองชายแปลกหน้าตรงหน้าด้วยสีหน้ารังเกียจ

“ไอ้หนู แกเป็นใครวะ? ฉันรู้จักแกเหรอ?”

หลินเซี่ยมองเขาด้วยสายตาคมกริบ น้ำเสียงก็เต็มไปด้วยความรังเกียจไม่แพ้กัน “นายจะรู้จักฉันหรือไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันรู้แค่ว่านายกำลังตามตอแยภรรยาของฉัน”

“ภรรยา?!”

คำพูดเดียวทำให้ทั้งสี่คนที่อยู่ตรงนั้นตกใจไปอีกครั้ง