กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 7: เศรษฐินี หิวแล้ว ขอข้าวหน่อย
“พี่ ทำไมถึงถูกใจฉันล่ะ?” หลินเซี่ยถามคุณหนูใหญ่ตระกูลลั่วด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ
ก่อนวันนี้ เขายังคิดว่าตัวเองเป็นแค่หนุ่มจนๆ ส่วนลั่วเสวี่ยเวยก็เรียกได้ว่าเป็นคุณหนูตระกูลเศรษฐีผู้เพียบพร้อมทุกด้าน มันไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด
ลั่วเสวี่ยเวยได้ยินแล้วหัวเราะเบาๆ ก่อนตอบตรงๆ ว่า “ตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น มีปัญหาอะไรเหรอ?”
“……”
หลินเซี่ยไม่ค่อยเชื่อเรื่องรักแรกพบเท่าไร
จากนั้นลั่วเสวี่ยเวยก็พูดเสริมว่า “หรือจะพูดให้ชัดกว่านั้นก็คือ เห็นหน้าตานายแล้วเกิดความคิดไม่ดีขึ้นมา ฉันชอบหน้าตานาย แค่นี้ยังไม่พออีกเหรอ?”
พูดจบ ดวงตาเย้ายวนคู่นั้นก็ฉายแววรุกไล่ จ้องหลินเซี่ยเขม็ง