กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 264 ฝากชีวิตดั่งแมลงชีปะขาวในฟ้าดิน
ได้ยินพระองค์พูดเช่นนั้น สวีหลิงฉวีจึงเงยเปลือกตาขึ้น “หมายความว่าอะไร”
พระองค์เพียงยิ้มไม่ตอบ ตอนนั้นจุดแสงกว่าสิบจุดที่เฝ้าดูอยู่ก็ค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้น แล้วปรากฏเป็นรูปร่างมนุษย์ คงคิดว่าการพูดคุยกับสวีหลิงฉวีแบบนี้สะดวกกว่า
รูปร่างที่พระองค์เหล่านั้นปรากฏออกมามีทั้งชายและหญิง เครื่องแต่งกายต่างกัน แต่มีเอกลักษณ์ชัดเจน พอจะเดาอำนาจเทพของพระองค์แต่ละองค์ได้จากรูปลักษณ์
ชายที่แต่งกายฉูดฉาดที่สุดเข้ามาแทนองค์ที่พูดกับสวีหลิงฉวีแต่แรก เดินมาหาเธอ “พูดถึงเรื่องนี้ เราพบกันมานานแล้ว พูดให้ชัดคือฉันเห็นเธอฝ่ายเดียว เธอนี่ช่าง...
เขามีผมสีเขียวทั้งหัว ราวกับเอาสนามหญ้ามาสวมไว้ บนนั้นมีดอกไม้หลากสีหลายดอก ยังมีต้นไม้เล็ก ๆ อีก เสื้อผ้าที่สวมก็ฉูดฉาดสะพรั่ง เนื้อผ้าชั้นในดูเหมือนเย็บต่อกันจากผิวและลายเนื้อของสิ่งมีชีวิตต่างชนิด
พูดโดยรวมแล้ว พระองค์ดูมีชีวิตชีวาเปี่ยมล้น พอเห็นก็รู้ว่าอำนาจเทพของพระองค์เกี่ยวข้องกับด้านนี้
“ฉันไม่ค่อยได้เห็นนกยูง” สวีหลิงฉวีสบตากับพระองค์
น้ำเสียงของพระองค์แสดงความรังเกียจอย่างชัดเจน ถ้าเป็นเช่นนั้นเธอก็ไม่จำเป็นต้องทำหน้าดีใส่พระองค์
“หึ” นกยูงเขียวสะบัดผมอย่างดูแคลน “ระดับชั้นอารยธรรมที่เธออยู่รับการเสด็จเทพด้วยร่างแท้จริงของฉันไม่ได้เลย... ฉันแค่แยกจิตสำนึกออกไปนิดหน่อยเพื่อไปดูเธอเท่านั้น!”