กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 252 เหตุผลที่กลับไป
สวีหลิงฉวีหันหลังเดินไปตามทางสายเล็กนั้น ทรายและหินสีขาวบริสุทธิ์สองข้างทางค่อย ๆ เลือนหาย เธอเดินจากดินแดนสีขาวบริสุทธิ์เข้าสู่ความมืดสนิท
บนทางยังมีเมือกสีดำบางส่วนเกาะติดอยู่ ปะปนกับคราบเลือดแห้งกรัง ที่นี่เคยเกิดการต่อสู้อันดุเดือดขึ้นจริง ๆ
หลิวหมิงเรียกสวีหลิงฉวีด้วยความหวาดกลัวเล็กน้อย “หลิงฉวี...”
เธอไม่ได้หยุดเดิน เพียงยื่นมือไปกุมสร้อยคอสังหารร้อยบุปผาเพื่อปลอบหลิวหมิง แล้วเดินหน้าต่อไป
ทางเดินหายไปแล้ว สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าเธอคือประตูโปร่งใสบานมหึมา แสงสีฟ้าเข้มไหลเวียนอยู่บนประตู ราวกับวังวนขนาดยักษ์ในทะเลลึกที่พร้อมจะดูดทุกสิ่งซึ่งอยู่เบื้องหน้าเข้าไปได้ทุกเมื่อ