กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 244 ผู้หลอมฝัน
“มายืนทำอะไรตรงนี้?” ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งขมวดคิ้ว “ไม่เรียนกับอาจารย์ของเธอแล้วหรือ? มายืนเป็น รปภ. เฝ้ายามให้ฉัน?”
ใบหน้าของน่าท่าท่าแดงขึ้นในชั่วพริบตา เธอโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน “ไม่ใช่ ไม่ใช่... คือว่า...”
หากตอนการแข่งขันช่างหุ่นรบครั้งนั้น ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งไม่ได้ประทับใจเด็กสาวคนนี้ และจำได้ว่าวิธีจัดการวัสดุของเธอค่อนข้างมีจิตวิญญาณ ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งคงเรียกคนมาไล่เธอออกไปนานแล้ว
เขาฝืนสะกดความหงุดหงิดและโทสะในใจไว้ “ตกลงเธอต้องการอะไรกันแน่?”
น่าท่าท่ากลืนน้ำลายลงคอ ราวกับตัดสินใจครั้งใหญ่ “ขอโทษค่ะ! แต่คุณยังจำได้ไหม? ลิซ เอมอน นักศึกษาคนหนึ่งของคุณในอดีต...”