กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 239 ตำนาน
“ตายตามปกติ เธอจากไปอย่างปกติ เพียงเพราะบาดแผลที่สะสมมานานหลายปีทำให้ร่างกายทรุดโทรมเกินไป” โยวเต๋อ เหมยหลินมีสีหน้าเป็นปกติ ไม่ได้หวาดหวั่นกับคำถามกะทันหันของปรมาจารย์ต้วนเมิ่งแม้แต่น้อย
ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งหรี่ตาลง ทุกครั้งที่โยวเต๋อไม่ยอมพูดความจริง ก็ยิ่งพิสูจน์ว่าภายในเรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำอย่างแน่นอน
คฤหาสน์เหมยหลินกว้างใหญ่มาก และมีผู้คนอยู่มากมาย ผังห้องของชั้นนี้แทบไม่ต่างจากเขาวงกต สวีหลิงฉวีเดินไปพลางสังหารไปพลาง ยึดหลักประหยัดอาวุธและกระสุน เมื่อใช้ดาบได้ เธอก็พยายามใช้ดาบให้มากที่สุด
ท่ามกลางความมืดมิด คนรับใช้ตระกูลและทหารยามเหล่านั้นมองอะไรไม่เห็น ในสายตาของสวีหลิงฉวี พวกมันจึงเป็นเพียงเหยื่อที่ไร้ความสามารถในการเคลื่อนไหวโดยสิ้นเชิง