เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 182 ลมฝนกำลังมา
การแข่งขันระหว่างกองทัพชิงกับหลงยวนปิดฉากลงเพียงเท่านี้ แม้ผู้ชมลีกการแข่งขันแทบทั้งหมดในจักรวรรดิจะรู้สึกเสียดายและอาลัยต่อจุดจบของหลงยวนอย่างยิ่ง แต่เรื่องก็มาถึงขั้นนี้แล้ว รอบชิงชนะเลิศสุดท้ายจึงเป็นการประลองระหว่างโม่เสียกับกองทัพชิง
หลังจากกู้ถิงจือพักผ่อนจนเต็มที่ เขาก็มาถึงฐานทหารอวี้เหิง เดิมทีเขาตั้งใจจะเข้าร่วมการฝึกขับหุ่นรบจริง แต่กลับถูกพาตัวไปพบคนที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายของเขาโดยสิ้นเชิง
อธิการบดีของหลงยวน คุณปู่ของเสิ่นโส่วหลี่ เสิ่นรั่วสุ่ย พลเอกเสิ่น
แม้จะมีอายุมากกว่าหกสิบปีแล้ว แต่งานอดิเรกของเขากลับรักสุขภาพอย่างยิ่ง ยามว่างก็ชอบปลูกดอกไม้ อีกทั้งยังชอบเรียกตัวเองว่า “คุณปู่” แต่เมื่อมองรูปลักษณ์ของเขาแวบแรก ใคร ๆ ก็จะคิดว่าเขาเป็นชายหนุ่มรูปงามวัยสามสิบถึงสี่สิบปีเท่านั้น
ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของเสิ่นโส่วหลี่ได้มาจากพลเอกเสิ่น
แต่หากมองนานออกไปอีกสองวินาที กลิ่นอายสังหารอันเย็นเยียบจากร่างของเสิ่นรั่วสุ่ยก็จะซึมซาบออกมา ทำให้ทุกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาใจสะดุ้ง ราวกับถูกกริชคมกริบกรีดผ่านผิวหนังยามถูกสายตาของเขากวาดมอง