เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 173 ทำไมเธอถึงทำได้
ภายในสนามแข่งขันของสหพันธรัฐ แชมเปญที่เปิดไปได้ครึ่งขวดแตกกระจาย น้ำเหล้าหกเต็มพื้น หุ่นยนต์ทำความสะอาดเข้ามาจัดการตามหน้าที่อย่างขยันขันแข็ง ทั่วทั้งสนามมีเพียงพวกมันที่ยังเคลื่อนไหว
ถานเซิน เหมยหลิน นั่งอยู่ในแคปซูลแข่งขัน ไม่ว่าจะพยายามอย่างไรก็ไม่มีแรงพอจะลุกขึ้นเดินออกมา เหงื่อเย็นเกาะอยู่บนหน้าผาก ขณะที่ภาพเหตุการณ์ที่เขาเห็นในแผนที่การแข่งขันยังคงฉายซ้ำอยู่ในหัวไม่หยุด
สวีหลิงฉวีเป็นคนบ้า ในสายตาของคนปกติ กลุ่มอุกกาบาตผืนนั้นก็คือลูกไฟขนาดมหึมานับหมื่นลูกที่พุ่งวุ่นวายด้วยความเร็วสูงโดยไร้รูปแบบ หากไม่ได้รนหาที่ตาย ไม่มีใครพุ่งเข้าไปตรง ๆ แบบเธอแน่นอน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการใช้ปืนใหญ่ของยานรบยิงปะทะกับลูกไฟเหล่านั้น ขณะฝ่าเข้าไปท่ามกลางเศษหิน
มือของเขาสั่นเทา สรุปแล้วเธอทำได้อย่างไร เธอกล้าทำแบบนั้นได้อย่างไร