เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 142 หุ่นรบจริง 1
“ฉันพร้อมแล้ว! ฉันพร้อมแล้ว! เมื่อไหร่ เมื่อไหร่ เมื่อไหร่ เมื่อไหร่จะพาฉันไป? พรุ่งนี้เหรอ? หลังกำเนิด? หรือวันมะรืนถัดไป?” ช่วงหลายวันที่ผ่านมา หลิวหมิงได้แต่อุดอู้อยู่ในหอพักตัวเดียวจนแทบคลั่ง เพราะอยากตามสวีหลิงฉวีไปแข่งด้วยเหลือเกิน
เมื่อเห็นมันตื่นเต้นจนเกินเหตุ สวีหลิงฉวีจึงรีบราดน้ำเย็นใส่มันหนึ่งกะละมังเล็ก “สนามประลองหุ่นรบเป็นการแข่งขันช่วงสุดท้ายของลีกการแข่งขัน อีกยี่สิบวันค่อยไป”
หลิวหมิงห่อเหี่ยวลงทันที
สวีหลิงฉวียื่นมือไปจิ้มเจ้าสุนัขสายไหมที่หมดพลังชีวิตตัวนี้เบา ๆ แล้วหัวเราะออกมา จากนั้นจึงไปล้างหน้าแปรงฟันและจัดข้าวของก่อน การแข่งขันปิดรอบคัดเลือกกินเวลาตลอดทั้งวัน กว่าจะดำเนินการทุกขั้นตอนเสร็จก็ใช้เวลาไป 30 ชั่วโมงแล้ว เธอควรพักผ่อนได้เสียที
นักศึกษาของตู้เอ้อยังไม่ได้ออกจากสนามแข่ง
สำหรับพวกเขา สิ่งที่ถูกคัดออกมีเพียงการแข่งขันประเภททีมเท่านั้น ต่อจากนี้ยังมีการแข่งขันปะทะกันระหว่างโรงเรียนทหารทั้งหมดของจักรวรรดิและสหพันธรัฐ รวมถึงสนามประลองหุ่นรบ จินฟางไท่ไป๋กับนักเรียนปีสามระดับ A+ อีกหลายคนก็มีรายชื่ออยู่ในนั้น