ตอนที่ 33 อยู่ในระยะยิงของฉัน

ตอนที่ 33 อยู่ในระยะยิงของฉัน

จินเป็นคนสุดท้ายที่ถอนตัวออกมาได้ทั้งตัวและไปถึงเส้นชัยสำเร็จ เขากระโดดขึ้นโห่ร้องยินดี เมื่อประกอบกับผมสีแดงแล้วดูราวกับพริกที่กำลังกระโดดเด้งไปมาเป็นพวงหนึ่ง พอหันกลับไปมองก็เห็นสวีหลิงฉวีกับหวังฉีหู่นอนอยู่บนพื้นทั้งคู่

“เอ่อ สหายร่วมรบของฉัน พวกเธอตายได้น่าอนาถจริง ๆ” เขาพูดพลางหัวเราะ พลางแสร้งทำเป็นเช็ดน้ำตาที่ไม่มีอยู่ตรงหางตา

สวีหลิงฉวีคลานลุกขึ้นเงียบ ๆ แล้วถอยออกไปนอกสนาม จินรีบเข้ามาหาทันที “ให้ฉันเดานะว่าใครลงมือกับเธออย่างโหดร้าย เสิ่นโส่วหลี่? สวีซีเจิน? หรือว่าจะเป็นหลิ่วเจิงอีกแล้ว?” เขาเลียเขี้ยวของตัวเองครั้งหนึ่ง ดวงตาทั้งสองข้างยิ้มจนโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว รู้สึกสะใจในความโชคร้ายของสวีหลิงฉวีเป็นอย่างมาก