เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 464 ตอนพิเศษ 6 พบกันอีกครั้ง?
“ไม่สนใจค่ะ”
เธอไม่ใช่เด็ก 3 ขวบเสียหน่อย ว่างจนไม่มีอะไรทำหรือไง ถึงต้องวิ่งไปยังโลกแปลกหน้าที่ไม่คุ้นเคยทั้งคนทั้งถิ่น
“อายุขัยของมนุษย์ปุถุชนนั้นมีจำกัด พวกเขาไม่อาจอยู่เคียงข้างเจ้าได้ตลอดไปหรอก” เธอเองก็จนปัญญาแล้วเช่นกัน ตามหามาหลายพันปีก็พบเพียงคนคนนี้คนเดียวเท่านั้นที่มีต้นกำเนิดเดียวกันกับเธอ อีกทั้งยังสามารถชำระล้างปราณพยาบาทได้
“ฉันก็เป็นคนธรรมดาเหมือนกันนะ…” มู่จิ่นขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกอยู่เสมอว่ามีแผนการสมคบคิดอะไรบางอย่าง
“เจ้าเป็นเช่นนั้นหรือ?” หญิงสาวลึกลับย้อนถาม
“ฉันเคยแอบส่องดูเรื่องราวบางอย่างในโลกแห่งนี้ เจ้าแมลงวิญญาณนั่นเพียงได้รับเศษเสี้ยวของเจ้าไปแค่นิดเดียวก็สามารถมีชีวิตอยู่ได้ยาวนานนับหมื่นปี บัดนี้เจ้าที่ฟื้นฟูพลังกลับคืนมาโดยสมบูรณ์ อายุขัยย่อมไม่มีที่สิ้นสุด สักวันหนึ่ง เจ้าจะต้องเบื่อหน่ายชีวิตแบบนี้อย่างแน่นอน”
มู่จิ่นไม่ได้ตอบกลับ เธอเดาเอาไว้อยู่แล้วว่าตัวเองน่าจะมีชีวิตอยู่ได้นานมาก แต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะไม่มีวันตาย
“กังวลไม่เข้าเรื่อง นี่มันยังไม่ถึงเวลานั้นเสียหน่อยไม่ใช่หรือไง? รอจนถึงตอนที่จักรวาลถึงความพินาศ ฉันค่อยตายไปพร้อมกับทุกคนก็สิ้นเรื่องแล้วนี่” เงาร่างผมขาวดวงตาสีแดงควบแน่นเป็นรูปเป็นร่างแล้วพิงอยู่ตรงพนักเก้าอี้ที่มู่จิ่นนั่งอยู่