เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 462 ตอนพิเศษ 4 อดีตที่เคยผ่านมา
“ก๊อก ๆ”
เยว่อิ๋งเคาะประตูอยู่พักใหญ่ก็ไม่มีการตอบรับ “เสี่ยวจิ่น เธออยู่บ้านไหมคะ” เธอลองดึงดู ประตูกลับไม่ได้ล็อกไว้
“มีใครอยู่ไหมคะ เสี่ยวจิ่น น้องสาว คุณอาคุณน้าคะ”
พอเดินเข้าประตูไปห้องรับแขกก็รกระเกะระกะ ประตูห้องทั้งสองห้องต่างปิดสนิท เยว่อิ๋งขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัวพลางพึมพำเสียงเบา “หรือว่าคุณอาคุณน้าจะทะเลาะกันอีกแล้วนะ แล้วน้องสาวล่ะคะ”
ก่อนหน้านี้เธอเคยมา คุณอาคุณน้าทะเลาะกันน่ากลัวมาก ตอนนั้นเสี่ยวจิ่นให้เธอหลบอยู่ในห้อง รอจนพวกเขาฟาดประตูปิดแล้วเดินออกไปถึงยอมให้เธอออกมา หลังจากนั้นเสี่ยวจิ่นก็เป็นฝ่ายไปหาเธอเอง ไม่พาเธอกลับมาที่นี่อีก
“เสี่ยวจิ่น เธออยู่ไหมคะ” เยว่อิ๋งยืนอยู่หน้าประตูห้องนอนที่มู่จิ่นพัก ยกมือขึ้นเคาะประตู การบุกรุกเข้ามาเองโดยพลการไม่ค่อยดีจริง ๆ เธอรู้สึกกระวนกระวายใจอยู่ไม่น้อย ทว่าเมื่อคืนจู่ ๆ อากาศก็หนาวลง ร่างกายของเสี่ยวจิ่นก็ไม่ค่อยแข็งแรง แม่บอกว่าในฤดูหนาวเสี่ยวจิ่นมักจะป่วยง่าย จึงให้เธอนำน้ำยาแก้หวัดที่เตรียมไว้มาให้เสี่ยวจิ่น
แต่เธอรอแล้วรอเล่าก็ไม่เห็นคน บนสมองกลแสงก็ติดต่อไม่ได้ ถึงได้วิ่งมาเองแบบนี้