เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 458 ปัจฉิมบท
วั่งเยว่รับกระจกไปพลางเหลือบมองอย่างหยั่งเชิง “หายดีจริง ๆ ด้วยค่ะ เจ้านาย!”
พอเด็กน้อยตื่นเต้นก็กอดแก้มมู่จิ่นเอาหน้าถูไถ ถูเสร็จแล้วก็จ้องกระจกตาไม่กะพริบ ซุ่ยหว่านถอนหายใจออกมาเงียบ ๆ ในขณะที่ภูตน้อยตัวอื่น ๆ กำลังเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงหลายวันนี้อย่างออกรสออกชาติ เธอจึงร่อนลงเกาะที่ซอกคอของมู่จิ่นอย่างเงียบเชียบ
“เจ้านาย หนูคิดถึงเจ้านายจังเลยค่ะ วันที่เจ้านายไม่อยู่ หนูกินข้าวไม่อร่อยเลยสักมื้อ” จือจือกอดนิ้วมือของเจ้านายแล้วเอาหน้าถูไถ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอต้องแยกจากเจ้านายนานขนาดนี้ จึงอดไม่ได้ที่จะออดอ้อน
“อย่างนั้นหรอกเหรอ มิน่าล่ะจือจือถึงได้ผอมลง เดี๋ยวอีกสักพักจะทำของอร่อยเยอะ ๆ มาบำรุงให้จือจือของพวกเราเป็นอย่างดีเลยนะ”
เมื่อสัมผัสได้ถึงไออุ่นตรงซอกคอ มู่จิ่นก็เอ่ยตอบภูตน้อยตัวอื่น ๆ พลางลูบผมของซุ่ยหว่านเบา ๆ แม้ว่าปกติหว่านหว่านจะชอบวางตัวเป็นพี่สาวคนโต คอยดูแลเด็กน้อยตัวอื่น ๆ อยู่ตลอด แต่มู่จิ่นก็รู้ว่าหว่านหว่านยังคงติดเธออยู่ไม่น้อย
จือจือเกาหน้าอย่างเขินอาย “งั้นเดี๋ยวหนูจะกินเยอะ ๆ เลยค่ะ”
ตัวภูตน้อยเองเป็นร่างพลังงาน จะหิวจนผอมลงย่อมเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด
มู่จิ่นเอ่ยตอบภูตน้อยทุกตัวอย่างอดทน เยว่อิ๋งกอดหัวขนปุยของท่าเสวี่ยเอาหน้าถูไถ
“น้องสาว! เยว่อิ๋ง พวกเธอกลับมาแล้ว!”