เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 412
“คนคุ้นเคยในอดีตหรือคะ?” เยว่อิ๋งชะงักไปครู่หนึ่งถึงค่อยเข้าใจ น่าจะเป็นคนที่เคยพบในห้องทดลองตอนนั้น
มู่จิ่นพยักหน้า “เด็กผู้หญิงที่มองโลกในแง่ดีคนหนึ่ง แต่สุดท้ายก็ทนการทดลองอันโหดเหี้ยมไม่ไหว ระเบิดตัวเองต่อหน้าฉันค่ะ”
“เสี่ยวจิ่น…”
“ไม่เป็นไรค่ะ ผ่านไปหมดแล้ว ความแค้นของเธอฉันก็แก้แค้นให้แล้ว สิ่งที่ทำได้ฉันทำไปหมดแล้วค่ะ”
เยว่อิ๋งรู้สึกเพียงว่ารอยยิ้มของน้องสาวซับซ้อนยิ่งนัก เธอปวดใจมาก ทว่าไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรถึงจะช่วยให้น้องสาวผ่อนคลายลงได้บ้าง
จื่อหลิงที่เดิมทีอิงแอบอยู่กับพวกภูตน้อยหันกลับมามองมู่จิ่นแวบหนึ่งอย่างกะทันหัน คนคุ้นเคยในอดีตที่เจ้านายพูดถึงไม่ใช่คนที่พบในห้องทดลองเหวินเหย่เลยสักนิด แต่เป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกขังทรมานอยู่ในห้องทดลองร่วมกันในชาติก่อน