เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 398 ทอดถอนใจ
จื่อหลิงไม่รู้ว่าเหตุใดเจ้านายถึงต้องจ้องกลีบดอกท้อในมือพลางครุ่นคิด เธอเหลือบมองดูแล้วก็ไม่เห็นมีอะไรพิเศษตรงไหนนี่นา!
นี่ก็เป็นแค่ดอกท้อธรรมดาไม่ใช่เหรอ?
“เอาละ กลับบ้านไปกินข้าวกัน!” มู่จิ่นกลับมาทำหน้าตาสดใสอีกครั้ง ออกมาตั้งนานได้เวลากลับบ้านแล้วล่ะ
“ดีเลยค่ะ! แม่บอกว่าวันนี้จะทำต้มปลาเสฉวนกับซี่โครงหมูทอดกระเทียม เจ้าแมวจอมตะกละจือจือตัวนั้นต้องไปเฝ้าอยู่ในห้องครัวอีกแน่เลย” เมื่อเห็นเจ้านายอารมณ์ดี จื่อหลิงก็พลอยมีความสุขไปด้วย
พอได้ยินเรื่องของอร่อย ใบหน้าของฝูซางก็เผยแววตาคาดหวังออกมาเช่นกัน
ฝีมือทำอาหารของแม่ยอดเยี่ยมมาก! อาหารที่เสี่ยวหยวนกับเสี่ยวหม่าน (หุ่นยนต์ห้องครัว) ทำก็อร่อยสุดยอด
เขากับซางลั่วเพิ่งจำแลงกายได้ไม่นาน อาหารอร่อยหลายอย่างเคยได้ยินแค่จือจือเล่าให้ฟัง ยังไม่มีโอกาสได้ลิ้มลองเลย
พอกลับถึงบ้าน อาหารก็ปรุงเสร็จพอดีอย่างที่คิดไว้จริง ๆ
“เสี่ยวจิ่น! คุยกับพวกเขาเรียบร้อยดีไหม? การพูดคุยราบรื่นหรือเปล่า?” เยว่อิ๋งมองดูน้องสาวที่กลับมาอย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน สีหน้าก็ผ่อนคลายลงมาก คิดว่าการเจรจาคงราบรื่นดี ทว่าก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้ว่าจะมีเรื่องกระทบกระทั่งกันหรือไม่