เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 333 ลมฝนตั้งเค้า
มู่จิ่นชะงักไปครู่หนึ่ง เธอเกือบจะปล่อยวางเรื่องราวในชาติก่อนได้หมดแล้ว เวลาล่วงเลยมากว่าหมื่นปีแล้ว พูดไปจะมีประโยชน์อะไรอีก?
อาจเป็นเพราะเพิ่งหลอมรวมความทรงจำ ภาพเหตุการณ์เหล่านั้นจึงมีแรงกระแทกรุนแรงเกินไป ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าหลังจากตัวเองระเบิดตัวเองในห้องทดลองทุกอย่างก็จบสิ้นลงแล้ว มิน่าล่ะก่อนหน้านี้ ‘เธอ’ ถึงไม่อยากเอ่ยถึงเรื่องในอดีต
‘เธอ’ คงถือกำเนิดขึ้นมาในช่วงเวลานั้นสินะ บางทีอาจเป็นเพราะเคยผ่านเรื่องราวที่เจ็บปวดทรมานยิ่งกว่า ความทรงจำเกี่ยวกับห้องทดลองในชาติก่อนจึงไม่ได้เจ็บปวดมากมายขนาดนั้นแล้ว
“พี่คะ ฉันเข้าใจแล้วค่ะ” มู่จิ่นซบลงบนไหล่ของเยว่อิ๋ง อ้อมกอดของพี่สาวช่างอบอุ่น ตอนนี้เธอมีคนที่ใส่ใจแล้ว ย่อมอยากมีชีวิตอยู่อย่างดีต่อไป