เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 303 ปาดเหงื่อ
แม้จะเคยเห็นภาพที่มู่จิ่นใช้การกดข่มพลังจิตคนอื่นมาบ้าง แต่ตัวเขาเองไม่เคยสัมผัสกับมันมาก่อนเลยสักนิด
“คุณรู้ไหมว่าความรู้สึกที่มองดูมือตัวเองถูกตัดทิ้ง แล้วงอกขึ้นมาใหม่มันเป็นยังไง มือของฉันถูกตัดไปกี่ครั้งกันนะ หนึ่งครั้ง สองครั้ง หรือว่าสามครั้ง อุตส่าห์ตื่นขึ้นมาได้ทั้งที ทำไมถึงปล่อยให้เขาหนีไปได้ล่ะ เขาต่างหากคือคนที่ฉันอยากฆ่า”
เมื่อได้ยินเสียงซักถามเอื่อยเฉื่อยของ ‘เธอ’ เหวินซ่งจินก็รู้ทันทีว่า ‘เขา’ ย่อมหมายถึงเหวินเหย่อย่างแน่นอน
“คุณก็เป็นคนตระกูลเหวินเหมือนกัน มิสู้ให้ฉันเก็บดอกเบี้ยไปพลาง ๆ ก่อน แล้วค่อยไปคิดบัญชีกับเหวินเหย่อทีหลังดีกว่า”
เมื่อเห็นมู่จิ่นทำท่าบีบคอเขาข้ามโต๊ะ พอนิ้วมือของมู่จิ่นค่อย ๆ งอลง ความรู้สึกหายใจไม่ออกพลันจู่โจมเข้ามา