เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 คิดชื่อตอนไม่ออกแล้ว
ยานอวกาศเร่งความเร็วสูงสุดมุ่งหน้าไปยังดาววาเล่อ มู่จิ่นมองข้อความที่ส่งมาด้วยสีหน้าค่อนข้างเคร่งขรึม
ร่างแยกจักรพรรดินีเผ่าแมลงในรูปแบบมนุษย์งั้นหรือ แถมยังแข็งแกร่งกว่าคราวก่อนเสียอีก ตอนที่จางเหอเดินเข้ามาดูเหมือนจะเห็นประกายแสงสีแดงวาบผ่านดวงตาของมู่จิ่น ทว่าพอมองดูให้ละเอียดกลับไม่พบสิ่งใด
คงเป็นเพราะช่วงนี้จิตเขาตึงเครียดกับการขับยานอวกาศตลอดเวลาจนเหนื่อยล้าจนตาฝาดไปเอง
“มีอะไรเหรอ” มู่จิ่นเงยหน้าขึ้นมองจางเหอที่กำลังยืนเหม่อ
“ไม่มีอะไรครับ ผู้ใต้บังคับบัญชาแค่แวะมาเตือนท่านว่า อีก 3 ชั่วโมงจะไปถึงดาววาเล่อแล้ว แต่ทางนั้นติดต่อไม่ได้แล้ว คาดว่าเผ่าแมลงคงทำลายสถานีส่งสัญญาณมือถือไปแล้วครับ” เดิมทีเขากำลังติดต่อกับทางดาววาเล่อ โดยหลัก ๆ คืออยากถามไถ่ดูลูกชายตัวแสบสักหน่อย
ทว่ากลับอยู่นอกเขตสัญญาณตลอดเวลา บริเวณที่เผ่าแมลงเคลื่อนผ่านไม่เคยมีสิ่งใดรอดพ้น ดังนั้นสถานีส่งสัญญาณดาวทางฝั่งดาววาเล่อคงเกิดปัญหาขึ้นแล้ว ทว่าปกติฝ่ายทหารจะมีอุปกรณ์สื่อสารเฉพาะ ซึ่งเขาไม่มีสิทธิ์ในการติดต่อ จึงเดินมารายงานมู่จิ่นให้ทราบ
“มุ่งหน้าต่อไปก็พอ ทางนั้นน่าจะใกล้ต้านไม่ไหวแล้ว 1 ชั่วโมงก่อนฉันเพิ่งติดต่อกับเหวินซ่งเจ๋อไป จักรพรรดินีเผ่าแมลงปรากฏตัวแล้ว และใกล้จะบุกถึงฐานประจำการแล้วด้วย” มือซ้ายของมู่จิ่นเท้าคางไว้โดยมีข้อศอกค้ำบนโต๊ะ ส่วนมือขวาเคาะลงบนหน้าโต๊ะเป็นจังหวะ