ตอนที่ 152 จักรวรรดิโรมัน

ตอนที่ 152 จักรวรรดิโรมัน

เมื่อสัมผัสได้ถึงเถาวัลย์ที่เข้ามาคลอเคลียแขนตนเอง มู่จิ่นก็อมยิ้มและปล่อยพลังพิเศษให้มันไปบ้าง เถาวัลย์ที่พันรัดเมคาของโจรสลัดอวกาศคราวก่อนก็แปลงมาจากมันนี่เอง เจ้าหมอนี้นับตั้งแต่มาอยู่ข้างกายเธอ

นอกจากจะคอยดูดซับพลังงานธาตุพฤกษาที่เธอปล่อยออกมาแล้ว ปกติก็แทบไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ ราวกับเป็นสร้อยข้อมือธรรมดาเส้นหนึ่งเท่านั้น

อันที่จริงความเหนียวแน่นทนทานของเถาวัลย์มันไม่เป็นรองเถาวัลย์ไหมทองเลยแม้แต่น้อย ทั้งยังสร้างสารพิษที่ทำให้เกิดภาพหลอนได้อีกด้วย นับว่าเป็นอาวุธชั้นเลิศสำหรับป้องกันตัวอย่างแท้จริง ทว่าหากปราศจากการกดข่มของมัน ดอกไม้กินคนก็คงจะแพร่พันธุ์ไปอย่างรวดเร็วเป็นแน่

หากเจ้าพวกคนละโมบแห่งสหพันธ์เหล่านั้นยังไม่ยอมกลับตัวกลับใจ และหวนกลับไปยังดวงดาวดวงนั้นอีก เกรงว่าแม้แต่ร่างอันสมบูรณ์ก็คงรักษาไว้ไม่ได้ มีแต่จะกลายสภาพเป็นปุ๋ยดอกไม้ให้พวกมันทั้งหมดเท่านั้น

ขุมทรัพย์ภูเขาทองตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้น จะไม่มีใครหวั่นไหวได้อย่างไรกันล่ะ?

……

“ท่านพลเอกครับ กองทัพที่สิบส่งกำลังพลไป 3,000 นายเพื่อไปยังดวงดาวดวงนั้นที่มีดอกไม้กินคน ปรากฏว่าพ่ายยับเยิน ไม่มีใครหนีรอดมาได้เลยสักคนเดียวครับ” ฟู่ชิงจู๋มีสีหน้าไม่สู้ดีขณะรายงานข่าวที่ส่งมาให้เหวินซ่งจินทราบ

พวกเขาไม่เห็นคำเตือนของท่านพลเอกอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย ดวงดาวดวงนั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าแต่ก่อนเสียอีก คนของกองทัพที่สิบเพิ่งจะลงจอดยาน ก็ขาดการติดต่อกับสำนักงานใหญ่ทันที