กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 122 เผ่าเอลฟ์
“เจ้านาย ทำไมพวกพี่สาวถึงรีบร้อนกลับไปกันกะทันหันแบบนั้นล่ะคะ?” จือจือเอามือเท้าคางพลางนั่งอยู่บนไหล่ของมู่จิ่น มองดูเกลียวคลื่นซัดสาดเข้าใส่โขดหินริมชายฝั่ง
เดิมทีทุกคนนัดกันออกมาเที่ยวเล่น แต่พอดูพระอาทิตย์ขึ้นเสร็จ พวกเยว่อิ๋งก็ได้รับแจ้งว่าต้องส่งรายงานสำรวจ จากนั้นพวกเธอก็เลยกลับไปเร่งปั่นการบ้าน ส่วนพ่อกับแม่เตรียมตัวจะไปเดินเล่นที่อื่น
มู่จิ่นอยากอยู่ริมทะเลต่ออีกสักพัก จึงไม่ได้ออกไปพร้อมกัน
“พวกพี่สาวต้องกลับไปเขียนรายงาน พวกเรานั่งอยู่ตรงนี้สักประเดี๋ยว เมื่อวานนัดกับซีซีไว้แล้วว่าวันนี้จะไปเที่ยวด้วยกันอีก แล้วค่อยไปพบแม่ของเธอ” มู่จิ่นอธิบายกับพวกเด็กน้อยข้างกาย
“อย่างนี้นี่เองค่ะ” จือจือพยักหน้า บ่งบอกว่าเข้าใจแล้ว
“เจ้านายดูเหมือนจะชอบริมทะเลมากเลยนะคะ?” ซุ่ยหว่านแนบแก้มกับใบหน้าของเจ้านาย พลางเอ่ยเสียงเบา
“ฉันก็คิดว่าเจ้านายชอบที่นี่มากเหมือนกัน” จี้ไป๋แกว่งหางไปมา พลางทอดสายตามองท้องทะเลเช่นกัน
“ใช่แล้วล่ะ ที่นี่สวยมาก อากาศก็ดีมากจริง ๆ” อีกทั้งยังเป็นความยึดติดในชาติก่อนของเธอ การได้ปลดปล่อยประสาทสัมผัสรับรู้ออกมาอย่างเต็มที่ ณ ที่แห่งนี้ ก็จะสามารถรับฟังเสียงของท้องทะเลได้
พลังจิตแผ่ปกคลุมน่านน้ำแห่งนี้อย่างช้า ๆ เพื่อตรวจจับพืชพรรณใต้ทะเล จุดแสงสีเขียวนับไม่ถ้วนลอยละล่องอยู่เหนือผิวน้ำ จากนั้นก็หลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของมู่จิ่น ทุกครั้งหลังจากเกิดพฤกษาสะท้อน พลังพิเศษของเธอก็จะยิ่งบริสุทธิ์มากขึ้น และพลังจิตก็จะยิ่งเสถียรขึ้นด้วย