ตอนที่ 30 ย้ายห้องเรียน

ตอนที่ 30 ย้ายห้องเรียน

“ไม่มีครับ” จางเหยียนตอบกลับโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “ผู้ใต้บังคับบัญชาเป็นห่วงจึงเคยถามแม่ แต่ตอนที่พ่อกลับมาไม่มีบาดแผลเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งคนที่เขาพาไปด้วยก็ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ ยิ่งไปกว่านั้นพลังจิตที่เคยเสียหายของพ่อก็กำลังดีขึ้นด้วยครับ”

พอได้ยินคำว่าพลังจิตดีขึ้น ฟู่ชิงจู๋ก็เงยหน้าขึ้นมาอย่างฉับพลัน “ไม่ใช่เพราะน้ำยาปลอบประโลมหรือ?”

“ไม่ใช่ครับ พ่อได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้กับเผ่าแมลงที่เชี่ยวชาญการโจมตีทางจิต น้ำยาปลอบประโลมทำได้แค่บรรเทาพลังจิตปั่นป่วนเท่านั้น แต่เป็นเพราะพ่อได้รับต้นลาเวนเดอร์มาหนึ่งต้น กลิ่นหอมของมันช่วยสงบจิตระงับประสาท พ่อมีทะเลจิตที่เสียหาย พลังจิตจึงไม่มั่นคงอยู่บ่อยครั้งครับ”