ตอนที่ 1 ดาวขยะ

ตอนที่ 1 ดาวขยะ

“สูบเลือดเธอต่อไม่ได้แล้ว ขืนสูบต่อไปเธอตายแน่”

“…”

“แย่แล้ว! เธอจะระเบิดตัวเอง รีบหยุดเธอเร็ว”

เจ็บเหลือเกิน กระดูกทั่วร่างราวกับแหลกละเอียด ที่แท้นี่คือความรู้สึกยามร่างกายระเบิดงั้นหรือ? แต่เธอควรจะตายไปในแรงระเบิดแล้วไม่ใช่หรือไร? แล้วเหตุใดจึงยังรู้สึกเจ็บปวดได้อีกล่ะ?

“เสี่ยวจิ่น ตื่นสิ อย่าทำให้ฉันตกใจสิ” เสียงไร้เดียงสาเจือสะอื้นดังขึ้นข้างหู ในที่สุดมู่จิ่นก็นึกขึ้นได้ว่าตนไม่ได้อยู่ในวันสิ้นโลกอันโหดร้ายที่กลืนกินผู้คนนั้นอีกต่อไปแล้ว แต่ได้มาถือกำเนิดใหม่ในยุคดวงดาว

เธอฝืนลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก พลันเห็นเด็กสาวหน้าตาน่ารักวัยราวหกหรือเจ็ดขวบกำลังกอดตนพลางร้องไห้ หยดน้ำตาร่วงเผาะลงบนใบหน้าของมู่จิ่นทีละหยด “เยว่อิ๋งอย่าร้องไห้เลย ฉันไม่เป็นไร”