เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 ภาวะความเย็นค้างในปอด
“ผมยังรู้สึกว่าเรื่องนี้มีอะไรพิลึกอยู่ดี น้องชายคุณมีศัตรูอะไรไหม?”
อาจารย์เหมิงเฟยจัดเรียงรายงานตรวจบนโต๊ะ แล้วใส่กลับเข้าไปในถุง
ซวี่ฮุยส่ายหน้า “นิสัยน้องชายผมตรงข้ามกับผมเลย เขาไม่ค่อยพูด และไม่เคยไปหาเรื่องใครก่อน ไม่น่ามีศัตรูอะไร อีกอย่างเขาเป็นช่างฝีมือเก่า ในโรงงานเฟอร์นิเจอร์มีคนจำนวนมากที่เขาเป็นคนสอน ความสัมพันธ์กับผู้คนก็ดีมาก!”
พอได้ยินอย่างนั้น อาจารย์เหมิงเฟยก็ส่ายหน้า “ไม่ได้ ไม่ได้! ผมยังเป็นห่วง ต้องลองเองสักหน่อย ไปเอาอ่างมาหน่อย ตักน้ำมา”
ซวี่ฮุยไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินไปห้องครัวเอาอ่างเล็ก ๆ มา ตักน้ำสะอาดครึ่งอ่างแล้วยกมา
อาจารย์เหมิงเฟยรับอ่างน้ำแล้วเข้าไปในห้องของซวี่หยาง ซวี่หยางไม่มีเรี่ยวแรง ลืมตาตลอด พอได้ยินคนเข้ามาก็ลุกขึ้นนั่งครึ่งตัว เอนหลังพิงผ้าห่ม
“เอ้อหยาง นี่เหมิงเฟย เรากินข้าวด้วยกันมาก่อนแล้ว นั่นก็ศิษย์ของเขา!”
ซวี่ฮุยแนะนำอาจารย์เหมิงเฟยกับซูจื่อหยางให้ซวี่หยางรู้จัก
“อืม ๆ ผมรู้แล้ว ขอโทษที่ทำให้พวกคุณต้องลำบากมา โรคนี้มาเหมือนภูเขาถล่ม ทำให้ผมอยู่เป็นเพื่อนพวกคุณไม่ได้จริง ๆ!” ซวี่หยางพูดอย่างสุภาพมาก ทั้งตัวพยายามจะลุกขึ้น แต่ถูกอาจารย์เหมิงเฟยกดไว้