เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 เรื่องยุทธภพ จบในยุทธภพ
“คนอย่างคุณมันอันธพาลจริง ๆ!” อาจารย์เหมิงเฟยขมวดคิ้วมองกัวเทียนเริ่นที่กำลังเล่นลูกไม้กวน ๆ
“พวกคุณรุมกันหลายต่อหนึ่ง ยังจะว่าผมเป็นอันธพาลอีก พวกคุณใช้กลต่ำ ๆ แบบนี้มาหลอกล่อผม ใครกันแน่ที่อันธพาล?”
กัวเทียนเริ่นชี้ไปที่อาจารย์เหมิงเฟย แล้วชี้ไปที่นักพรตจินซึ่งเฝ้าอยู่ที่ประตู
“คุณไม่ต้องกลัวขนาดนั้น พวกเราแค่อยากถามคุณว่าทำไมถึงทำตัวระยำได้ขนาดนี้ แล้วก็ให้คุณขอโทษ แล้วก็มาขอขมาพวกเรา!” อาจารย์เหมิงเฟยชี้ไปที่กัวเทียนเริ่น
“พวกคุณรุมกันหลายต่อหนึ่ง ชนะก็ไม่น่าภาคภูมิ อย่าดูแค่ว่าพวกคุณคนเยอะ ถ้าลงมือกันจริง ๆ ไม่แน่ว่าจะได้เปรียบ”
กัวเทียนเริ่นเห็นว่าลูกไม้อันธพาลของตัวเองไม่ได้ผล ก็กัดฟันกรอด แล้วทำท่าเกรี้ยวกราดขึ้นอีกครั้ง
“งั้นก็ลองดูสิ!” นักพรตจินก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว หยิบถ้วยชาบนโต๊ะขึ้นมา บีบเบา ๆ ถ้วยชาก็แตกเป็นผง
กัวเทียนเริ่นที่เดิมทีเตรียมจะสู้สักตั้ง พอเห็นนักพรตจินทำแบบนี้ ทั้งคนก็ถอยหลังไปอีกก้าว
“เอาแบบนี้แล้วกัน เรื่องยุทธภพก็จบในยุทธภพ ในเมื่อผมถูกพวกคุณดักไว้ ไม่ว่าพวกคุณจะจัดการผมยังไง ผมก็ไม่มีทางยอมอ่อนข้อให้ และพวกคุณคนเยอะขนาดนี้ ต่อให้จัดการผม ผมก็ไม่มีทางยอมรับอย่างเต็มใจ งั้นผมขอเสนอการประลองเชิง เรามาจัดแท่นประลองกัน สามยกตัดสินสอง ยกไหนแพ้ก็ยอมขอโทษแต่โดยดี”