เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 96 โรคแยกดวงจิต
ซูจื่อหยางคิดอยู่ราว 5 นาที ก็ยังคิดหาทางแก้ปัญหาที่สมบูรณ์แบบไม่ออก
เขาจึงถามอีกว่า “ตอนที่อาการนี้เกิดขึ้น คุณสังเกตเห็นว่ามีสาเหตุพิเศษอะไรไหม เคยผ่านเรื่องอะไรมาหรือเปล่า หรือว่าไม่มีความรู้สึกพิเศษอะไรเลย จู่ ๆ ก็เป็นแบบนี้ขึ้นมา!?”
พอซูจื่อหยางถามแบบนี้ เย่อี่เฉินก็ก้มหน้าหยุดพูดไปเลย ทั้งคนตกอยู่ในสภาพที่หม่นหมองอย่างมาก
“มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ ได้เลยครับ คนไข้ไม่ต้องปิดบังหมอ” ซูจื่อหยางเห็นท่าแล้ว เย่อี่เฉินคงมีประสบการณ์พิเศษบางอย่าง ถึงได้กลายเป็นแบบนี้ และประสบการณ์นั้นคงเป็นเรื่องที่พูดออกมายากสักหน่อย
เย่อี่เฉินเงยหน้ามองซูจื่อหยาง แล้วหันไปมองประตูห้องตรวจ ก่อนจะพูดอึกอัก “ผม เอ่อ ผมไม่รู้ว่ามันเกี่ยวข้องโดยตรงกับเรื่องนี้หรือเปล่า แต่จริง ๆ แล้วก็ตั้งแต่หลังจากนั้น ผมถึงเริ่มรู้สึกว่าทั้งตัวผมแยกออกเป็นสองส่วน”
“งั้นคุณเล่าให้ฟังหน่อย อาจช่วยให้ผมวินิจฉัยอาการได้ดีขึ้น แล้วก็ช่วยแก้ปัญหาให้คุณได้ดีกว่าเดิม”
ซูจื่อหยางส่งสัญญาณให้เย่อี่เฉินพูดได้เต็มที่ เขาจะเก็บเป็นความลับอย่างแน่นอน
เย่อี่เฉินจ้องหน้าซูจื่อหยางนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ถอนหายใจอีกครั้ง “ก่อนหน้านี้ผมมีแฟนคนหนึ่ง คบกันมาราว 6 ปี ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายก็เจอกันแล้ว แต่ยังไม่ได้กำหนดว่าจะแต่งงานเมื่อไหร่”