เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 82 หลักเทียบเคียงตามรูป: สมุนไพรเหมันต์ผลึก
พอท้องฟ้าสว่างขึ้น ซูจื่อหยางถึงได้ช่วยนักพรตจินเก็บกวาดลานบ้านจนสะอาด
ถึงจะให้ลูกประคำไม้จันทน์แดงใบเล็กกับซูจื่อหยางแล้ว นักพรตจินก็ยังพาซูจื่อหยางไปกินซุปเนื้อแกะด้วยความเอ็นดู แน่นอนว่ามื้อนี้ซูจื่อหยางเป็นคนเลี้ยง
แม้จะยังไม่มีคนไข้ ซูจื่อหยางก็ยังฝืนความรู้สึกปวดเมื่อยทั้งตัว ยืนหยัดอยู่แนวหน้าของห้องตรวจ
ตอนนี้ซูจื่อหยางมีเพียงความคิดเดียว คือค้นข้อมูล ดูว่ามีวิธีใดที่ใช้กับมะเร็งโพรงจมูกของจินอี้จื้อได้บ้าง
ขณะที่ซูจื่อหยางกำลังปวดหัวอยู่พอดี อาจารย์เหมิงเฟยก็เดินเอื่อย ๆ เข้ามาในห้องตรวจ
อาจารย์เหมิงเฟยสูดจมูกแรง ๆ ในห้องสองครั้ง “กฤษณาจมกลิ่น…”
อาจารย์เหมิงเฟยสูดอีกครั้ง “แร่ไร้นาม ชี่ปฐพี… หืม???”
พออาจารย์เหมิงเฟยเข้ามาในห้อง ซูจื่อหยางก็วางหนังสือในมือลง มองอาจารย์เหมิงเฟยที่ดมไปทั่วห้องราวกับสุนัขตำรวจด้วยสีหน้างุนงง
“หืม?”