เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 ควรคลายไม่ควรผูก
“เหล่าเซียว คุณทำแบบนี้มันไม่แฟร์เลยนะ! พวกเราสองคนคบหากันมาตั้ง 20 ปี ฉันฝากให้คุณช่วยดูแลลูกศิษย์ แล้วคุณดูแลแบบนี้เนี่ยนะ?!” อาจารย์เหมิงเฟยประคองซูจื่อหยางไว้ พลางเลิกคิ้วขึ้นแล้วเอ่ยปากเอาเรื่องนักพรตเฒ่าเซียวที่ยืนอยู่ตรงประตู
นักพรตเฒ่าเซียวเองก็ยังมึนศีรษะจากเสียงดังกึกก้องเมื่อครู่อยู่บ้าง ครั้นเห็นว่าเป็นอาจารย์เหมิงเฟย บนใบหน้าก็พลันปรากฏแววกระอักกระอ่วนใจขึ้นมาทันที “เหมิงเฟย ทำไมคุณถึงมาได้ล่ะ!”
“เหอะ! ฉันไม่มางั้นเหรอ? ถ้าฉันไม่มา ลูกศิษย์ฉันคงถูกคุณดูแลจนกลายเป็นคนพิการไปแล้ว!” น้ำเสียงของอาจารย์เหมิงเฟยยังคงดังก้องหึ่ง ๆ เสียงสะท้อนดังระงมไปทั่วลานบ้าน แม้แต่กระจกบนหน้าต่างก็สั่นสะเทือนอย่างรวดเร็ว ราวกับพร้อมจะแตกกระจายในวินาทีถัดไป
เมื่อเห็นว่าอาจารย์เหมิงเฟยกำลังเปิดศึก นักพรตเฒ่าเซียวจึงรีบประสานมือคารวะด้วยความกระอักกระอ่วนใจ “เหมิงเฟย เรื่องนี้มีเรื่องเข้าใจผิด คุณช่วยเก็บวิชาสิงห์คำรามไปก่อนเถอะ พวกเรามาคุยกันดี ๆ!”
“เข้าใจผิดอะไรกัน! ลองพูดมาให้ฟังซิ!” อาจารย์เหมิงเฟยโกรธเข้าจริง ๆ แล้ว คำพูดของนักพรตเฒ่าเซียวไม่ได้ช่วยดับไฟโทสะลงเลยแม้แต่น้อย เสียงที่เปล่งออกจากปากยังคงดังก้องสะท้านฟ้า กระจกด้านหลังนักพรตเฒ่าเซียวเริ่มปรากฏรอยร้าวขึ้นราง ๆ หลายสาย