เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 ปลดจุด
คำพูดของซูจื่อหยางนั้นมีเหตุผล ทว่าเมื่อหลิวเหยียนเจินได้ฟังกลับรู้สึกราวกับมีกระดูกติดอยู่ในลำคอ อึดอัดจนอยากจะโต้แย้ง แต่ครั้นจะโต้แย้งก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี
พอซูจื่อหยางอธิบายเหตุผลจบก็ไม่เอ่ยปากอีก หลิวเหยียนเจินนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนจะดื่มเหล้าในแก้วจนหมด “ขอบคุณที่สั่งสอน ขอบคุณมาก”
พูดจบก็ดึงมือเปาหมิงหย่าเดินออกไปด้านนอก เปาหมิงหย่าเดินโซซัดโซเซพลางโบกมือลาซูจื่อหยาง จากนั้นทั้งสองคนก็จากไป
ซูจื่อหยางนั่งอยู่ตรงที่นั่ง มองดูอาหารที่ยังเหลืออยู่อีกไม่น้อยพลางยิ้มเจื่อน เขาก็แค่พูดความจริง ทว่าพูดจบแล้วกลับมานึกเสียใจทีหลัง เพราะการถกเถียงเช่นนี้เป็นเรื่องที่ไม่จำเป็นเลยสักนิด
หลังจากกลับถึงบ้าน โทรศัพท์มือถือของซูจื่อหยางก็ดังขึ้น ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นเปาหมิงหย่าแน่นอน
เปาหมิงหย่า “เสี่ยวซู วันนี้พี่เขยนายเขาดื่มมากไปหน่อย นายอย่าเก็บเอาไปใส่ใจเลยนะ”