เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 ตำรับยาคลาสสิกจริงเท็จ
ขณะที่อาจารย์และศิษย์กำลังสนทนากันอยู่
ก็มีหญิงวัยกลางคนผู้หนึ่งเดินเข้ามาที่หน้าประตู
“สวัสดีค่ะ! ไม่ทราบว่าคุณคือหมอซูใช่ไหมคะ?” หญิงคนนั้นเดินเข้ามาถาม
ซูจื่อหยางพยักหน้า “ใช่ครับ ผมเอง”
“อ๋อ ฉันเป็นเพื่อนของเสี่ยวลี่ค่ะ คนที่มาหาคุณรักษาอาการไอเมื่อสองวันก่อนไง!” หญิงวัยกลางคนพูดจบก็กลัวซูจื่อหยางจะลืมเพราะงานยุ่ง จึงอธิบายเพิ่ม “คนที่หน้ากลม ๆ น่ะค่ะ คุณยังพอจำได้ไหมคะ!?”
หญิงวัยกลางคนกลัวซูจื่อหยางงานยุ่งจนลืมเพื่อนของเธอไป แต่ความจริงแล้วซูจื่อหยางจะลืมได้อย่างไรกัน
เพราะหลายวันมานี้เขาเพิ่งรักษาคนไข้ไปเพียงคนเดียวเท่านั้น
“อ๋อ! จำได้ครับ จำได้!” ซูจื่อหยางพยักหน้า “คุณมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?”
หญิงวัยกลางคนพูดต่อ “คือว่าเสี่ยวลี่กินยาของคุณแล้วได้ผลดีมากเลยค่ะ กินไปแค่สองห่อก็หายไอสนิทเลย แล้วเธอก็บอกว่าคุณหมอฝีมือดี เลยให้ฉันมาให้คุณช่วยดูให้หน่อยค่ะ!”