กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 ผู้ป่วยคนแรก
ซูจื่อหยางนั่งอยู่ทั้งเช้าโดยไม่มีคนไข้สักคน
พอเที่ยงวันเขาก็ไปกินข้าวที่โรงอาหารของอารามเต๋าเล็กน้อย ต้องบอกว่าอาหารเจของอารามเต๋านั้นอร่อยมาก ต่างจากที่ซูจื่อหยางคิดไว้มากทีเดียว
ราวบ่ายสองโมงกว่า
หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องตรวจของซูจื่อหยาง
“สวัสดีค่ะ ขอถามหน่อย คุณคือหมอซูหรือเปล่า”
ตอนนี้เป็นฤดูใบไม้ร่วง อากาศทางเหนือเพิ่งจะเริ่มเย็นลงบ้าง หญิงวัยกลางคนผู้นี้กลับสวมหมวกและห่อตัวจนมิดชิด
ซูจื่อหยางเพ่งมองการแต่งตัวของหญิงวัยกลางคนแล้ว ก็แน่ใจว่านี่ต้องเป็นคนไข้แน่นอน
“ใช่ครับ ผมเป็นหมอ เชิญนั่ง”
ซูจื่อหยางเชิญหญิงคนนั้นนั่งลงบนเก้าอี้ข้างโต๊ะตรวจ