เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 368 รับศิษย์? อย่ามาล้อเล่นน่า
“กล่าวได้ว่าสู้ไปทั่วมหาทวีปเทียนหยวน แทบไร้คู่ต่อกร เรื่องราวของข้าช่างน่าตื่นตาตื่นใจนัก ต่อให้เล่าสามวันสามคืนก็เล่าไม่หมด”
เย่หลิงเทียนกระหยิ่มยิ้มย่อง สีหน้าภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง
ทว่าประโยคถัดมาของหลินเสวี่ยเจี้ยน กลับทำให้สีหน้าของเขาหม่นหมองลงในชั่วพริบตา
ทั้งร่างดูย่ำแย่ราวกับกลืนมูลสิ่งปฏิกูลเข้าไปอย่างไรอย่างนั้น
“เช่นนั้นท่านลุงกาญจน์ร้ายกาจเพียงนี้ ไฉนจึงตายเล่า ดูท่าท่านก็ไม่ได้วิเศษวิโสสักเท่าใดนี่?!”
หลินเสวี่ยเจี้ยนกะพริบดวงตากลมโตเปี่ยมชีวิตชีวาจ้องมองเขา น้ำเสียงแฝงความดูแคลนอยู่จาง ๆ
ด้านข้าง สาวใช้เสี่ยวชิงก็สงสัยใคร่รู้ในจุดนี้ยิ่งนัก ดวงตางดงามมองไปยังเย่หลิงเทียนผู้ตกอยู่ในสภาพเศษเสี้ยวดวงจิตด้วยความฉงน