ตอนที่ 332 สัตว์ประหลาดร้ายในหมู่อัจฉริยะ

ตอนที่ 332 สัตว์ประหลาดร้ายในหมู่อัจฉริยะ

ฉินเสวี่ยพลันยู่ปากน้อย ๆ ขึ้นมาทันใด สายตาแฝงความขุ่นเคืองตัดพ้อจ้องมองไปยังแผ่นหลังของหลีเมิ่ง

พลางคิดในใจ ยัยหนูคนนี้ ไฉนจึงไม่เข้าใจความหมายของข้าเลยนะ

“ยามนี้ไม่มีผู้ใดมารบกวนพวกเราแล้วกระมัง” เวลานี้ หลินมู่เชยคางดุจหยกของฉินเสวี่ยขึ้น แล้วประกบจุมพิตลงบนริมฝีปากอวบอิ่มสีชาดของนาง

“ท่านมันตัวร้าย!” มือนวลประดุจหยกของฉินเสวี่ยทุบอกหลินมู่อย่างเอียงอายแกมตัดพ้อ

ทว่าก็ยังคงปล่อยให้เขาจูบนางแต่โดยดี

หลินมู่ไม่สนใจสิ่งใดมากความ โอบเอวของนางโดยตรงแล้วอุ้มไปยังเตียงนอน

ร่างทั้งร่างทาบทับลงไปทันที ม่านเตียงค่อย ๆ ปิดสนิท ภายในนั้น เงาร่างสองสายแนบชิดผสานรวมเป็นหนึ่ง มีเสียงหอบหายใจแผ่วเบาหวานล้ำดังเล็ดลอดออกมาเป็นระยะ ๆ

กาลเวลาผันผ่าน เพียงพริบตาเดียวหนึ่งเดือนก็ล่วงเลย

ภายในเจดีย์พุทธะฟ้าบุพกาล บนยอดเขาแห่งหนึ่ง มีเงาร่างเจ็ดสายกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่