ตอนที่ 294 หากกล้าบุกมา ย่อมต้องทำให้มีไปไร้กลับ

ตอนที่ 294 หากกล้าบุกมา ย่อมต้องทำให้มีไปไร้กลับ

อันที่จริงเมื่อครู่นี้อู๋หล่างกำเริบเสิบสานเกินไป สู้ไม่ได้แล้วยังกินโอสถ ทำให้พวกเขาขุ่นเคืองใจยิ่งนัก

ภายใต้ฝ่ามืออันรวดเร็วของหลินมู่ แก้มขวาของอู๋หล่างบวมแดงอย่างรวดเร็ว ถูกตบจนเนื้อหนังเละเทะ ฟันในปากก็แทบจะร่วงหล่นจนหมดสิ้น

โลหิตหยดรินลงสู่พื้น สภาพทั้งร่างน่าเวทนายิ่งนัก แทบมองเค้าเดิมไม่ออก

ไหนเลยจะยังเหลือท่าทางหยิ่งยโสโอหัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความลำพองเช่นก่อนหน้านี้

เวลานี้ ผู้อาวุโสเฉินที่นอนอยู่บนพื้นไม่ไกลนัก เมื่อเห็นภาพนี้ มุมปากก็กระตุกรุนแรง หลับตาลงอย่างรู้ความในทันที

ในใจพึมพำขึ้นประโยคหนึ่ง “โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว!”

“ผู้อาวุโส... ไว้ชีวิตด้วย อย่าตีอีกเลย ข้า... สำนึกผิดแล้ว ท่านปล่อยข้าไปเถอะ!”