เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 272 ยกย่องคุณชายน้อยหลินเป็นเอก
ได้ยินคำนี้ คิ้วของปี้เหยาพลันขมวดมุ่นขึ้นมาทันที
“เจ้าตระกูลหนานกง ท่านหมายความว่าอย่างไร”
ดวงตางดงามของนางจับจ้องอีกฝ่าย
หนานกงเวิ่นเทียนยิ้มตอบนาง “คนผู้นี้เป็นคนเผ่ามาร เขาไปไม่ได้”
“องค์หญิงปี้เหยา ข้าไม่รู้ว่าท่านมีความสัมพันธ์อันใดกับเจ้าหนูผู้นี้ ถึงได้มายืนเคียงข้างเขา แต่ขอให้ท่านส่งตัวเขาให้พวกเราเถิด”
หนานกงเวิ่นเทียนรู้ดีว่า อีกฝ่ายย่อมต้องรู้ว่าคนผู้นี้คือคนเผ่ามารเช่นกัน
พวกตนกับคนเผ่ามารไม่ลงรอยกันมาแต่ไหนแต่ไร ย่อมไม่อาจปล่อยอีกฝ่ายไปได้เป็นธรรมดา
ยิ่งไปกว่านั้นเวลานี้เผ่ามารล่มสลายแล้ว ลูกชายของเขายังหาไม่พบ คนผู้นี้เป็นคนเผ่ามาร ไม่แน่อาจรู้เบาะแสบางอย่างของลูกชายเขาก็เป็นได้
เขาต้องสืบให้กระจ่างว่าลูกชายตายอย่างไรกันแน่