ตอนที่ 257 ถึงกับหนีไปได้

ตอนที่ 257 ถึงกับหนีไปได้

พรูด!

จากนั้นกระอักโลหิตสด ๆ ออกมาคำใหญ่ ร่างทั้งร่างถูกซัดกระเด็นลอยออกไปในทันที

ร่วงกระแทกพื้นอย่างหนักหน่วง ร่างกายปรากฏรอยแตกร้าว โลหิตสด ๆ ไหลทะลักออกมาไม่ขาดสาย ย้อมชุดคลุมยาวสีขาวเงินของเขาจนกลายเป็นสีแดงชาด

ทั่วทั้งร่างกลิ่นอายรวยริน ลมหายใจแผ่วเบา

“เทียนเอ๋อร์!” ผู้เป็นบิดาโม่อวิ๋นเฟยตะโกนเรียกเขาด้วยความตื่นตระหนก

ฟึ่บ!

เย่ซิวทะยานวูบเดียวมาอยู่ตรงหน้าโม่เทียน สายตาเย็นเยียบจ้องมองเขาตรง ๆ จิตสังหารในแววตาคล้ายจะกลืนกินโม่เทียนเข้าไป

สีหน้าของโม่เทียนสั่นสะท้าน กลิ่นอายแห่งความตายอันล้ำลึกสายหนึ่งพลันเข้าปกคลุมขั้วหัวใจในชั่วพริบตา

“เย่ซิว เจ้าละเว้นข้าเถอะ เป็นความผิดของข้าเอง ข้าไม่ควรควักหัวใจเทพมารของเจ้าไปเลย” เขาเอ่ยขอความเมตตาต่อเย่ซิวด้วยลมหายใจอันแผ่วเบา