เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 248 ข้าตกลงรับปากเจ้า
ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของประมุขศักดิ์สิทธิ์ฝูเหยาก็พลันหม่นหมองลง กำหมัดทั้งสองแน่นพลางเอ่ยว่า
“เมื่อครู่ข้ากล่าวไปแล้ว ยกเว้นเรื่องนี้ เรื่องอื่นใดข้าล้วนตกลงรับปากเจ้าได้ทั้งสิ้น”
“เจ้าต้องการทรัพยากรใด ข้าก็มอบให้เจ้าได้ทั้งหมด”
เขาไม่มีทางเอาลูกสาวของตนมาทำการค้าเด็ดขาด ต่อให้ปี้เหยารู้เข้า นางก็ไม่มีวันยินยอมให้เขาทำเช่นนี้
“ทรัพยากรหรือ เผ่ามารของข้าหาได้ด้อยไปกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ฝูเหยาของเจ้าไม่ ข้าไม่ต้องการ ข้าต้องการเพียงลูกสาวของเจ้าเท่านั้น”
โม่เทียนไม่สะทกสะท้าน จากนั้นก็ถอนหายใจพลางส่ายศีรษะ
“เฮ้อ ดูท่าท่านประมุขศักดิ์สิทธิ์คงไม่อยากช่วยผู้หญิงของตนเสียแล้ว ช่างเถิด เช่นนั้นก็ปล่อยให้นางทนทุกข์ทรมานอยู่ข้างในต่อไปก็แล้วกัน”
สิ้นเสียง กร๊าก!