เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 240 กายาเทพมารมิแตกดับ
เมื่อมองใบหน้าลำพองใจของคนไม่กี่คนนี้ พลอยนึกถึงการตายอย่างน่าอนาถของบิดามารดา ความโกรธแค้นในใจของเย่ซิวก็มิอาจสะกดกลั้นเอาไว้ได้
“ฮ่า ๆ พวกเจ้าสารเลวทั้งหลาย หากมีความสามารถก็มาฆ่าข้าเสียสิ ตราบใดที่ข้ายังคงมีลมหายใจ ย่อมไม่มีทางปล่อยพวกเจ้าไปเด็ดขาด!”
“พวกเจ้ากลุ่มนี้ ไล่ล่าข้ามาสามวันยังจับไม่ได้ ช่างเป็นพวกไร้ประโยชน์เสียจริง ฮ่า ๆ ๆ!”
มิรู้ว่ายินดีหรือโศกเศร้า เย่ซิวกลับตะโกนคำรามพลางหัวเราะร่าใส่คนไม่กี่คนนั้น
คล้ายดั่งกำลังระบายความเคียดแค้นชิงชังในใจ
“บัดซบ! เจ้าเด็กเหลือขอนี่ ความตายมาเยือนถึงศีรษะแล้วยังจะกำแหงเพียงนี้”
บุรุษผู้นั้นถูกวาจานี้ทำให้โมโหโทโสมิใช่น้อยอย่างเห็นได้ชัด
“อย่าได้พูดจาไร้สาระกับเขา รีบฆ่าเขาเสีย พวกเราจะได้กลับไปส่งมอบภารกิจ!”