กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 233 เหยียนอู่สวามิภักดิ์ กู้เซียงสับสนงุนงง
“ที่นี่มีส่วนให้เจ้าพูดจาตั้งแต่เมื่อใดกัน” หลินมู่ปรายตามองเขา สายตาเย็นเยียบ เอ่ยขึ้นอย่างเย็นชาประโยคหนึ่ง
หัวใจของกู้เซียงพลันบีบรัดในชั่วพริบตา สายตานี้ทำให้เขารู้สึกประหนึ่งได้ก้าวเดินผ่านด่านประตูผี
ชั่วขณะหนึ่งถึงกับลืมเลือนความเจ็บปวดจากบาดแผลทั่วร่างไปจนสิ้น
หลินมู่ไม่สนใจเขาอีก ไอ้ผู้นี้ย่อมมีคนมาจัดการมันเอง
เขาหันไปมองเหยียนอู่ ครุ่นคิดเล็กน้อยพลันนึกถึงคนตรงหน้านี้ขึ้นมาได้ จึงเอ่ยว่า
“เหยียนอู่ ข้ารู้จักเจ้า ในงานชุมนุมอัจฉริยะฟ้าประทานคราวก่อน ได้ยินลูกศิษย์ของข้าบอกว่า เจ้าเคยช่วยชีวิตเขาไว้”
นี่ก็เป็นสิ่งที่หลินมู่ได้ยินจากเซียวฟานผู้เป็นลูกศิษย์ ตอนนั้นเขายังพอมีภาพจำอยู่บ้าง