กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 231 มีเงิน เอาแต่ใจแล้วจะทำไม!
“คารวะทั้งสองท่าน ข้าเป็นเจ้าหน้าที่ของที่นี่ ต้องการให้ข้าเติมน้ำชาให้หรือไม่ขอรับ”
ชายหนุ่มเหลือบมองหลินมู่แวบหนึ่ง แววตาฉายประกายอำมหิตสายหนึ่งวาบผ่าน ก่อนจะแย้มยิ้มเอ่ยกับฮวาชิงอู่
ฮวาชิงอู่พยักหน้า สายตากวาดมองชั้นล่าง มิได้สังเกตเห็นถึงความผิดปกติของชายหนุ่มแม้แต่น้อย
ชายหนุ่มจึงเริ่มรินชาให้แก่นาง ในยามนี้นี่เอง หลินมู่กลับลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน
สายตาอันเย็นชาของเขาทอดมองไปยังชายหนุ่ม
ยามสบเข้ากับสายตาของเขา ชายหนุ่มรู้สึกราวกับตนเองกำลังจ้องตากับสัตว์ยักษ์ยุคบุพกาลตัวหนึ่ง ร่างกายพลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
ทว่าเมื่อนึกถึงภารกิจที่ตนมาทำ เขาก็กัดฟันสะกดข่มความหวาดกลัวเสี้ยวหนึ่งในใจเอาไว้ แล้วรินน้ำชาต่อจนเสร็จ