เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 216 ราชาอสูรแห่งโบราณสถาน
นางย่อมไม่มีทางปล่อยให้ตนเองต้องตกไปอยู่ในกำมือของเหล่าสัตว์อสูรพวกนี้เด็ดขาด
ทว่าในห้วงเวลาวิกฤตินั้นเอง หึ่ง!
กลิ่นอายอันทรงพลังสายหนึ่งพลันซัดกระหน่ำออกจากร่างของนางเป็นศูนย์กลางอย่างไร้รูป ห้วงความว่างเปล่าสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น
พรูด พรูด พรูด!
สัตว์อสูรนับร้อยตัวที่รุมล้อมเข้ามายังมิทันได้ตอบสนอง ก็พลันแหลกสลายกลายเป็นม่านหมอกโลหิตไปในพริบตา
ฝ่ายหนิวต้าและหม่าเอ้อร์ก็ไม่ทันได้ตั้งตัว ถูกพละกำลังสายนี้ซัดลอยกระเด็นออกไปไกลกว่า 100 เมตร ร่างกายปริแตก เลือดกบปาก
อือ ดวงตางดงามของฉินเสวี่ยฉายแววประหลาดใจ พลันรับรู้ถึงบางสิ่งจึงหันศีรษะกลับไปมองด้านหลัง
แลเห็นบุรุษอาภรณ์ครามผู้หนึ่งกำลังเอามือไพล่หลังเดินเข้ามา จากนั้นใบหน้าอันหล่อเหลาบาดตาก็สะท้อนเข้าสู่นัยน์ตา กลิ่นอายสูงส่งเหนือโลกีย์ ประดุจเซียนตกสวรรค์ลงสู่โลก
ผู้ที่มาก็คือหลินมู่