เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 167 หลัวชวนผู้ประจบสอพลอ
ยามเห็นผู้มาเยือน ม่านตาของหลินหาวหยวนและหลินเฟยอวี่ผู้เป็นลูกชายพลันหดเกร็ง นึกว่าตนเองมองผิดไป
ทว่าไม่ช้า พวกเขาก็ได้สติ บนใบหน้าเผยรอยยิ้มออกมาทันควัน ในใจคิดว่าหลินมู่คำนึงถึงสายสัมพันธ์ร่วมตระกูล จึงตั้งใจมาช่วยพวกตน
เมื่อคิดได้เช่นนี้ หลินหาวหยวนก็มองหลินมู่อย่างตื่นเต้น “เสี่ยวมู่ ได้เห็นเจ้ามา ข้าดีใจเหลือเกิน!”
“ดูท่าเจ้ายังไม่ลืมพวกเราคนตระกูลหลินเหล่านี้!”
ส่วนคนอื่น ๆ ในที่แห่งนั้นหลังเหม่อลอยไปชั่วครู่ ก็จำผู้ที่อยู่เบื้องหน้าได้เช่นกัน นี่มิใช่นายน้อยตระกูลหลินของพวกเขา หลินมู่หรอกหรือ
เกี่ยวกับนายน้อยผู้นี้ ในระยะนี้พวกเขาก็ได้ยินเรื่องราวระดับตำนานของเขามาไม่น้อย
ดังนั้นจึงมีสมาชิกตระกูลตะโกนบอกหลินมู่อย่างตื่นเต้นในทันใด: