เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 126 โสมวิญญาณปฐพี สำนักควบคุมอสูร
หลินเฟิงและสวีชิงชะงักไปเล็กน้อย ครั้นได้สติกลับมาจึงอดไม่ได้ที่จะยกนิ้วโป้งให้หลินมู่
นกต้าเผิงปีกทองตัวนี้เกรงว่าแม้แต่ในฝันก็คงคิดไม่ถึง ว่าตนเองจะต้องมาตกตายเช่นนี้
นี่นับเป็นเพียงเรื่องแทรกเล็กน้อย ทั้งสามเหินกระบี่มุ่งหน้าต่อไป
ในเวลาเดียวกัน ณ ป่าทึบแห่งหนึ่งในเทือกเขาหลวนกู่
ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งสวมชุดสีเทา เส้นผมแซมขาวเล็กน้อย ใบหน้าดูมีเล่ห์เหลี่ยมอยู่บ้าง กำลังก้มหน้านั่งยอง ๆ อยู่ข้างพงหญ้าแห่งหนึ่งเพื่อค้นหาบางสิ่ง
คนผู้นี้ก็คือหานฮ่าว ผู้อาวุโสมรรคโอสถแห่งสำนักกระบี่สวรรค์เร้นลับที่หลินมู่กำลังตามหาอยู่
ทว่ายามนี้เสื้อผ้าของเขากลับขาดรุ่งริ่งอยู่บ้าง มีร่องรอยถูกขีดข่วนอยู่หลายแห่ง บนร่างเปรอะเปื้อนเศษดินไม่น้อย
สภาพทั่วทั้งร่างดูผมเผ้ากระเซิงใบหน้ามอมแมมอยู่บ้าง