ตอนที่ 579 น่าสะพรึงถึงเพียงนี้

บรรยากาศพลันกระอักกระอ่วนถึงขีดสุดในทันใด

เนิ่นนานครู่หนึ่งใหญ่ จุ้ยเชียนเฉินจึงมองเฒ่าเต่าแล้วเอ่ยอย่างยากลำบาก "ท่านผู้อาวุโสเฒ่าเต่า ข้า...นี่...นี่คงไม่ดีกระมัง?"

จุ้ยเชียนเฉินเกือบไปแล้วจะหลุดปากกล่าวออกมาแล้วว่า นึกไม่ถึงเลยว่าท่านจะเป็นท่านผู้อาวุโสเฒ่าเต่าเช่นนี้

ซ่อนตัวได้ลึกซึ้งยิ่งนัก ตลอดสิบปีแทบจะอยู่ร่วมกันเช้าค่ำ กลับกลายเป็นไม่ค้นพบร่องรอยแม้แต่น้อยเลย

เฒ่าเต่าเห็นสีหน้าท่าทางนี้ของจุ้ยเชียนเฉิน ก็อดไม่ได้ที่จะดูแคลน

"สีหน้าของเจ้าหมายความว่าอะไรกัน? ดูความไม่ได้เรื่องของเจ้าสิ!"

จุ้ยเชียนเฉินยิ้มเจื่อน จากนั้นค่อย ๆ เก็บงำรอยยิ้ม แล้วกระซิบบอกอย่างบัวไม่ให้ช้ำน้ำไม่ให้ขุ่น

"ท่านผู้อาวุโสเฒ่าเต่า ดังนั้นความหมายของท่านคือ……ท่านก็ทราบดี จักรพรรดิยุทธ์หงเหลียนกับธุลีนับพันนั้นอยู่ในระดับเดียวกัน ธุลีนับพันไม่เหมาะจะไปทำเรื่องพรรค์นั้นขอรับ……เรื่องเช่นนี้ยังคงต้องให้ท่านผู้อาวุโสเฒ่าเต่าลงมือด้วยตนเอง"