กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"หึ ๆ ดี!! หวงเซวียนใช่หรือไม่?"
ซ่งเริ่นวางมือลงบนหัวไหล่ของหวงเซวียนอย่างเป็นกันเอง พลางเอ่ยถาม
"ใช่ขอรับ!" หวงเซวียนพยักหน้าอย่างหนักแน่น มองดูผู้ดูแลสำนักยุทธ์สวรรค์เบื้องหน้า มองดูเหล่าศิษย์พี่และศิษย์พี่หญิงร่วมสิบกว่าคนของสำนักยุทธ์สวรรค์ที่กำลังมองมาที่ตนด้วยความตื่นตะลึง มองดูสายตาอิจฉาของทุกคน รวมถึงความภาคภูมิใจในแววตาของพ่อแม่……
ชั่วขณะนี้ ในใจของหวงเซวียนบังเกิดความรู้สึกฮึกเหิมเปี่ยมความทะเยอทะยานอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
ตั้งแต่เล็กจนโต เขาไม่เคยมีหน้ามีตาถึงเพียงนี้มาก่อน!
"หวงเซวียน…… อื้ม! ดีมาก! หวงเซวียน เจ้ากลับไปหาพ่อแม่ของเจ้าก่อน รอให้ผู้ดูแลอย่างข้าตรวจวัดเด็กพวกนี้ให้ครบทั้งหมดเสียก่อน"
ซ่งเริ่นตบหัวไหล่ของหวงเซวียนเบา ๆ กล่าวพลางหัวเราะ
"ขอรับ ท่านผู้ดูแล"
หวงเซวียนค้อมกาย แล้ววิ่งเหยาะ ๆ กลับไปอยู่ข้างกายหวงอวี้หลางและจางซูฮุ่ยท่ามกลางสายตาอิจฉามากมาย