ตอนที่ 526 ยอดม้าพันลี้มีอยู่มาก

หานเยว่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาด้วยความตื่นเต้น ถูมือเอาโคลนออกไปมา พลางคารวะ “ท่านอาจารย์!”

หานเยว่เว้นระยะห่างจากลู่ฉางเซิงพอสมควร เพราะทั่วทั้งร่างมอมแมม กลัวจะทำให้อาภรณ์สีครามของลู่ฉางเซิงเปรอะเปื้อน

“ซินแสลู่!”

ยามนี้ พ่อและแม่ของหานเยว่ต่างก็วิ่งเหยาะ ๆ ตามมาถึง ทั้งสองคนคำนับ มองดูลู่ฉางเซิงด้วยความค่อนข้างประหม่าและซาบซึ้งใจยิ่ง

ประหม่าเพราะพวกเขารู้ว่าบุรุษอาภรณ์ครามเบื้องหน้าผู้นี้มีปริมาณเพียงใด ซาบซึ้งใจเพราะลู่ฉางเซิงยอมรับเถี่ยต้านบ้านพวกเขาเข้าเรียน ทั้งยังแทบไม่เก็บเงินค่าเล่าเรียนเลยสักนิด

ขณะเดียวกัน ภายในใจก็ละอายใจเป็นอย่างยิ่ง พวกเขารู้เรื่องที่ลู่ฉางเซิงจะมาเยี่ยมบ้านนักเรียนอยู่แล้ว ทว่าคาดไม่ถึงว่าจะมาเร็วถึงเพียงนี้

ตามหลักแล้ว นักศึกษาอีกสิบสี่คนในตำบลจี๋เสียง ซินแสลู่ไม่มีเวลาสามวันย่อมเดินสายเยี่ยมไม่ทั่วถึงเป็นแน่

“อืม” ลู่ฉางเซิงผงกศีรษะเล็กน้อย