เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หวงอวี้หลางรีบเรียกแม่เล้ามา ชี้ไปยังเหรียญทองบนโต๊ะ ซักถามว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น!
แม่เล้ากล่าวพลางหัวเราะขื่นขม: "เถ้าแก่ ซินแสลู่บอกว่าคืนนี้ค่าใช้จ่ายของทุกคนในหอชิงชิวท่านเหมาหมดแล้วเจ้าค่ะ"
หวงอวี้หลางสีหน้าขรึมลง หยิบเหรียญทองบนโต๊ะขึ้นมา
"คืนนี้ค่าใช้จ่ายทั้งหมดไม่ต้องเก็บเงิน อีกอย่าง ต่อแต่นี้ไปซินแสลู่มาที่นี่ ล้วนห้ามคิดเงินเด็ดขาด เจ้าในฐานะแม่เล้า เหตุใดถึงไม่มีไหวพริบดูคนแค่นี้?"
พูดจบ หวงอวี้หลางก็เดินกระฟัดกระเฟียดลงชั้นล่างไป หลงเหลือแม่เล้ายืนนึกเสียใจอยู่ที่เดิม นางวุ่นทั้งข้างนอกข้างในชั่วขณะนั้นไม่ได้คิดมากขนาดนั้น เพียงคิดแต่ว่าทำอย่างไรให้ซินแสลู่สำราญใจก็ทำอย่างนั้น
……
วันรุ่งขึ้นแต่เช้าตรู่
เหล่านักศึกษาก็สะพายย่ามตำรา หาวหวอด ๆ ทยอยกันเข้าโรงเรียน
ทุกคนต่างมาเรียนด้วยตนเอง นี่คือข้อเรียกร้องของลู่ฉางเซิง