เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ภายในภัตตาคารแห่งหนึ่ง ลู่ฉางเซิงหาที่นั่งติดหน้าต่างตามอำเภอใจ จากนั้นสั่งสุราสองกาและกับข้าวปราณวิญญาณสองสามจาน
ลู่ฉางเซิงครุ่นคิดเล็กน้อย มโนจิตพลันเข้าสู่ภายในเจดีย์สะกดมารมหามรรค มาถึงมุมหนึ่ง ซึ่งมีกระดองเต่าใบหนึ่งนอนอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบสงบ
ลู่ฉางเซิงใช้เท้าสะกิดเตะเบา ๆ พร้อมกับถ่ายเข้าสู่กลิ่นอายสายหนึ่งแล้วกล่าวพลางหัวเราะ “เฒ่าเต่า ตื่นขึ้นมาดื่มเป็นเพื่อนข้าสักสองสามจอกไหม?”
หืม?
หัวเต่ายื่นออกมาจากกระดองเต่า ดูเหมือนจะสับสนอยู่บ้าง ครั้นมองเห็นลู่ฉางเซิงชัดเจนก็ตกใจจนสะดุ้งเฮือก ฉับพลันกลายร่างเป็นรูปลักษณ์มนุษย์ กล่าวอย่างสั่นเทาว่า
“จะ เจ้านาย!”
ลู่ฉางเซิงโบกมือ แล้วพาไปด้วยเฒ่าเต่าออกจากเจดีย์สะกดมารมหามรรค ปรากฏตัวขึ้นในภัตตาคาร
“นั่งลงเถอะ อยู่ดื่มเป็นเพื่อนข้าสักสองสามจอก”
ลู่ฉางเซิงกล่าวพลางหัวเราะ