กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ว้าว พี่ใหญ่ ที่นี่คือน่านน้ำของทะเลแห่งกฎเกณฑ์แล้ว พวกเราไปถึงได้อย่างมีภัยแต่ไร้อันตราย!”
ริมหน้าต่างของห้องชุดระดับเลิศล้ำ เฉินพั่งมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความตื่นเต้น
ด้านข้าง เสี่ยวไฉที่กำลังถือแผนที่สมุทรดูอย่างตั้งใจกลับไม่ได้มีความตื่นเต้นอันใด ตรงกันข้ามกลับขมวดคิ้วแน่น
เฉินพั่งเห็นตนเองดีใจเก้ออยู่คนเดียว ก็อดจะกระอักกระอ่วนมิได้ จากนั้นทันทีจึงหันไปมองเสี่ยวไฉ “พี่ใหญ่ ถึงทะเลแห่งกฎเกณฑ์แล้วเหตุใดข้าไม่เห็นเจ้าจะดีใจเท่าใดเลยล่ะ?”
เสี่ยวไฉพรูลมหายใจ ค้อนเฉินพั่งไปทีหนึ่ง กล่าวอย่างจนปัญญา “เจ้าอ้วน เจ้าไร้เดียงสาเกินไปแล้ว เจ้าคิดว่ามาถึงทะเลแห่งกฎเกณฑ์แล้วทุกอย่างราบรื่นแล้วหรือ?”
เฉินพั่งมีสีหน้าสงสัย “หรือว่าไม่ใช่รึ?”